O ronsel do meu barco

Un recuncho marítimo no que reflexionar en palabras. Aquí únicamente me limito a deixar algún dos pensamentos que me asaltan. Vós tamén podedes facelo para que este mar non quede sen ondas. Quizais este sexa o lugar onde unha servidora se atope consigo mesma, pois como dicía Neruda... "Algún día, en cualquier lugar, en cualquier parte, indefectiblemente te encontrarás a ti mismo y esa, sólo esa puede ser la más feliz o la más amarga de tus horas".

miércoles, julio 04, 2007

DOUS PAXAROS QUE VOAN ALTO



Empeza a conta atrás para ver como voan estes dous amigos da guitarra. O 14 e o 17 de xullo poderemos velos en Santiago e Pontevedra. Polo momento, as críticas de "Dos pájaros de un tiro" son moi boas. Anque as traxectorias de Sabina e Serrat xa o evidencian.


Estou desexando velos!!!!

VELAÍ A DESPEDIDA



Creo que xa van sendo horas de dedicar unhas palabriñas a catro anos que xa forman parte do pasado. Máis vén isto é unha especie de última copla dunha canción para despois empezar outra.


Hai case dous meses estabamos todos no acto de licenciatura, decorando cun broche o que foi a nosa andaina pola facultade de Ciencias da Comunicación. Imaxes, palabras e sorpresas serviron para resumir o noso paso polo edificio de Siza.


Agora supoño que a maioría estará con prácticas, saudando a unha nova etapa e aínda convalecentes deste último ano de carreira. Estou segura de que a moitos nos pasou moi rápido. Nunca mellor dito foi unha carreira.




Ata a próxima fuxida navegantes e sorte nas vosas respectivas travesías!!